รับบริจาค ,โลงศพธรรมดา ,โลงเย็นจำนวนมาก , เพื่อสงเคราะห์ช่วยเหลือคนจน

webmaster

	รับบริจาค ,โลงศพธรรมดา ,โลงเย็นจำนวนมาก , เพื่อสงเคราะห์ช่วยเหลือคนจน โครงการช่วยเหลือผู้ยากไร้ ขอเชิญชวนทุกท่านบริจาคโลงศพ ทำบุญสะเดาะเคราะห์ ต่อดวงชะตา เจตนาขอวัดเทียบศิลาราม พระอาจารย์สุพิน อัตตสันโต ท่านต้องการช่วยผู้ยากไร้ เพราะบางเจ้าภาพงานศพ ที่ท่านเห็นพอเสร็จงานฌาปนกิจศพบางเจ้าภาพ ก็ไม่มีเงินเหลือพอที่จะ ชำระค่าศพได้ พระอาจารย์สุพิน อัตตสันโต ท่านจึงเริ่มจัดตั้งหน่วยกู้ชีพขึ้น เพื่อช่วยปลดทุกข์ แก่ผู้ตกทุกข์ยากไร้ได้สบายใจ เพราะค่าศพในต่างจังหวัดทุกวันนี้ราคา 5,000 - 6,000 บาท ท่านปรารภต้องการโลงศพแช่เย็น สัก 1 - 3 โลง เชิญบริจาคช่วยกันคนละเล็กละน้อยครับ และรับบริจาคโลงธรรมดาโลงละ 500 บาท บริจาคได้ที่วัดเทียบศิลาราม หมู่ที่ 18 บ.หลักหินใหม่ ต.บักดอง อ.ขุนหาญ จ.ศรีสะเกษ 33150 ส่วนผู้ที่ประสงค์จะบริจาคเงินให้โครงการ โดยมาบริจาคด้วยตนเองที่โครงการ ฯ สามารถมาบริจาคได้ที่ห้องรับบริจาค หรือ ติดต่อ แผนกการเงิน ซึ่งตั้งอยู่ในวัดเทียบศิลารามได้ทุกวัน ระหว่างเวลา 06.30 – 19.30 น. ไม่เว้นวันหยุดราชการ นอกจากวิธีการดังกล่าวข้างต้นแล้ว ผู้มีจิตศรัทธาทุกท่าน และยังสามารถบริจาคด้วยเช็ค ธนาณัติ ตั๋วแลกเงิน หรือ โดยวิธีการโอนเงินผ่านธนาคารกรุงไทย ได้อีกด้วย - ชื่อบัญชีวัดเทียบศิลาราม ( การกุศล ) - ธนาคารกรุงไทย สาขาขุนหาญ - หมายเลขบัญชี 326- 0-23880-8 ก็ให้ทำบุญบริจาคโลงศพ ซึ่งจะมีแผนกตั้งโต๊ะอยู่ด้านข้างศาล คุณสามารถไปแจ้งความจำนงที่โต๊ะเจ้าหน้าที่ได้ ว่าคุณต้องการจะซื้อโลงศพ โดยแล้วแต่ว่าคุณจะมีจิตศรัทธาบริจาคเท่าใด เจ้าหน้าที่จะให้แผ่นกระดาษแก่คุณ ขอให้คุณเขียนชื่อของคุณ และเขียนว่าอุทิศให้กับ ..... ใส่ลงในกระดาษแผ่นนั้นไปทากาว แล้วนำไปแปะติดที่ข้างตัวโลงศพ โลงใดก็ได้ที่มีกองอยู่มากมายในบริเวณนั้น อธิษฐานว่า ขออุทิศส่วนกุศลให้กับ ... และขอให้สิ่งไม่ดีทั้งหลาย โรคภัยไข้เจ็บ ศัตรูหมู่มาร จงมอดไหม้ไปให้หมดสิ้น

webmaster

	อานิสงส์การบริจาคโลงศพ ผู้ถาม“การบริจาคโลงศพให้คนตายที่ไม่มีญาตินั้นมีบุญมาก อันนี้จริงไหมครับ” หลวงพ่อ“ตามธรรมดาเราถ้าป่วยญาติต้องรักษาสิ้นเปลืองเงินทอง มากอยู่แล้ว ถ้าฐานะไม่ดี ถ้าตายไปแล้วแกเดือดร้อนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งโลงศพนี่หนักมาก ถ้าคนจน ๆ สักหน่อยนะ ก็ต้องไปซื้อไม้ยางมา แล้วมาต่อเอง ทีนี้สำคัญคนต่อโลง ถ้าไม่มีเหล้ากินเขาต่อโลงไม่ได้ ถ้ากินเมาเกินไป ต่อโลงไม่ได้อีก นี่เป็นเรื่องจริงนะ เมาเกินไปก็งอแง ๆ ทำท่าจะต่อไม่เสร็จ ทีนี้คนเขามีทุกข์จากการรักษาพยาบาล เพราะเงินมันหมดแล้วใช่ไหม ต่อมาถ้าเกิดตายก็ต้องใช้เงินใหม่ อาจจะต้องขอยืมเขา เป็นหนี้เป็นสินเขา ถ้าเราให้อย่างนี้สร้างความสุขให้แก่เขามาก มันเป็นปัจจัยของความสุข แต่ว่าเคยพบมาหลายรายแล้วนะ ถ้าเขาอุทิศโลงศพแล้วรวยทุกราย นี่เรื่องจริง ๆ นี่พบมาจริง ๆ เลยนะ อันดับแรกเขาต่อโลงไว้ที่บ้าน 4-5 ลูก ต่อ ๆ มา ก็เพิ่มหลายลูกขึ้น แล้วก็มีคนร่วมหุ้นส่วน และฐานะเขาก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ นี่เคยเห็นมาแล้วนะ คือเอาผลปัจจุบัน เวลานั้นเขามีความทุกข์ยาก ญาติเขาตาย เจ้าภาพหนักใจมาก ไม่มีเงินก็ต้องกู้เขา สถานที่กู้ก็ยังไม่แน่จะไปกู้ได้ที่ไหน หนักใจไม่น้อยเลย” ผู้ถาม“ถ้าชาติปัจจุบันมีผลเป็นอย่างนี้ แล้วถ้าชาติหน้าล่ะครับ” หลวงพ่อ“ชาติหน้าไปก็มีโลงเยอะ สร้างบ้านด้วยโลงผี” ผู้ถาม“โอ้โฮ ไม่ไหวนะครับหลวงพ่อ” หลวงพ่อ“ไหว...ฉันทำฝากุฏิด้วยโลงผียังไหวเลย เมื่อสมัยบวชปีแรก ตามปกติฉันชอบไปนอนที่ศาลาปรกที่ป่าช้า มันไกล เงียบดี หลวงพ่อปานท่านขอโลงผีไว้ 30 กว่าลูก โลงไม้สักนะ เวลาที่เขาจะเผา เขาก็เอาโลงไม้ยางไปแลก เก็บโลงไม้สักไว้ เผื่อคนตายจะได้ใช้ทันทีทันใด ทีนี้ศาลาปรกที่ไปพัก พอหน้าฝนมันก็สาด ก็ให้พระช่วยขนโลงมาทำ เหลือจากนั้นก็ทำเตียงนอน ทำโต๊ะเขียนหนังสือ ทำเก้าอี้ เอาไปวางไว้ข้าง ๆ มีวันหนึ่งจะมีงานวัด พวกแม่ค้าเขาก็ไปจองที่ขายของ เราก็จุดตะเกียงแดงที่ศาลาปรก พอแกเห็นว่าเป็นพระ แกก็ไปกัน 20 คนได้ พอไปถึงเขาก็ยืนคุย มีผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย คุยไปคุยมา ยายคนหนึ่งแกก็ถาม “นี่อะไร” ชี้ไปที่ที่นั่ง บอก “โลงผี” ถาม “นี่อะไร” ชี้ไปที่โต๊ะ บอก “โลงผี “นี่อะไร” ชี้ไปที่เตียงนอน บอก “โลงผี” พอ 3 ผีเท่านั้นแหละ วิ่งอ้าวเลย แกวิ่งตั้งตัวไม่ติดเลย ก็นึกสงสัยแกวิ่งทำไมนะ ไอ้เราก็คน แกวิ่งไปถึงบริเวณกุฏิพระ แกก็ถามพระว่า “ที่ป่าช้าน่ะ พระคนหรือพระผี” เรากลายเป็นผีไปเสียนี่ พอรุ่งขึ้นเช้าไปบิณฑบาตกลับมา ยายพวกนั้นเห็นหน้า “ฮั่นแน่...เมื่อคืนนึกว่าผี” แหม...ก็คุยกันตั้งนานคุยได้ พอเห็นโลงผีวิ่งเลย แต่ความจริงโลงผีมีไว้ดีนะ ถ้าบังเอิญขโมยกลัวผี ไม่ย่องเข้าไปลักหรอก ถ้าไปเจอขโมยพวกสัปเหร่อละ..เสร็จนะ” ผู้ถาม “บางคนเขาก็ไม่กลัวครับ เขาเอาโลงไว้ที่บ้าน เป็นโลงศพแม่ อย่างนี้จะเป็นอะไรไหมครับ” หลวงพ่อ“จะเป็นไรไป ดี...ก็ไม่เห็นเสียหายอะไรนี่” ผู้ถาม“เด็กเล็กมันกลัวครับ” หลวงพ่อ“เด็กเล็กมันกลัวก็ช่างมัน เด็กใหญ่ไม่กลัวก็แล้วกัน ถ้าเขากลัวจริง ๆ เขาคงไม่เอาไว้ เอาไว้ก็อุ่นดีนะ” ผู้ถาม“?....?.....?” หลวงพ่อ“อุ่นใจดี ถ้าเขาเอาไว้อย่างนั้น แสดงว่าความกตัญญูกตเวทีเขามีมาก และโลงนั่นใส่ศพพ่อศพแม่ใช่ไหม เผาแล้วยังเอาโลงเก็บไว้ พอเห็นโลงทีไรก็นึกถึงพ่อแม่ จิตกตัญญูมันก็ปรากฎ คนที่มีความกตัญญูกตเวที พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญมาก” ผู้ถาม“ถ้าเป็นผมก็ใช้วิธีทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ครับ ก็มีอาม่าคนหนึ่งแกตายไป ตอนอยู่ก็ไม่ได้สร้างกุศล พอแกตายไปแล้ว ก็นิมิตไปว่าเห็นแกลำบากมาก ก็เลยทำสังฆทานถวายพระ อยากทราบว่า ถวายสังฆทานนี้ผลจะได้หรือเปล่า หรือจะช่วยอย่างใด แกถึงไม่ลำบาก” หลวงพ่อ“แกมาแสดงตัวให้ปรากฎใช่ไหม” ผู้ถาม“ครับ” หลวงพ่อ“ถ้าแกแสดงตัวปรากฎ ทำบุญแล้วอุทิศส่วนกุศล ออกชื่อแกนะได้รับแน่ ถ้าเขาแสดงตัวปรากฎได้ แสดงว่าเขารับได้ ถ้าหากว่าเขาแสดงตัวให้ปรากฎไม่ได้ก็ยังเป็นปัญหาอยู ่นะ อาจจะได้ก็ได้ ไม่ได้ก็ได้ แต่ถ้าเขาแสดงตัวเขามีโอกาสรับ มั่นใจ แต่อย่าลืมออกชื่อเขานะ

thamdee

	อานิสงส์เผาศพ ......ดูกรภิกษุทั้งหลายบุคคลผู้ใดมีจิตเมตตาสงเคราะห์เผาสรีรร่างกายของคนอนาถาที่มีแต่ร่างกระดูก ผู้นั้นจะบริบูรณ์ไปด้วยยศถาบรรดาศักดิ์ ศฤงคาร บริวารมากถึง ๘ พัน ถ้าซากศพนั้นยังมีเลือดเนื้ออยู่จะอำนวยผลให้เป็นผู้ มียศศักดิ์บริวารหนึ่งหมื่น ถ้าเผาผีร่างกายของคนแก่เฒ่าชรา จะนำมาซึ่งธนสารยศศักดิ์บริวารแวดล้อม ถึง ๔ หมื่น ถ้าเผาซากศพญาติมิตรสหายบุตรและทารก จะอำนวยผลให้ผู้นั้นสมบูรณ์ หมื่นก็แลถ้า บุคคลผู้ใดมีใจศรัทธามาทำฌาปนกิจเผาศพบิดามารดา จะได้เสวยผลานิสงส์อันเป็นทิพย์ ยศศักดิ์สมบัติ บริวารประมาณแสนหนึ่งผู้ใดได้เผาสรีรร่างกายของภิกษุสงฆ์ จะได้รับผลานิสงส์ยศศักดิ์สมบัติ บริวาร ประมาณสองแสนมาตรแม้นแต่เผาซากศพนกที่ตกอยู่บนปฐพี ด้วยใจยินดีเลื่อมใสในศรัทธา ครั้นมา ทำลายเบญจขันธ์ลงก็จะตรงไปเกิดบนสวรรค์มีวิมานเป็นที่อยู่ การทำฌาปนกิจในสรีรสัตว์เดียรัจฉาน ยังได้เสวยทิพย์สมบัติบนวิมานถึงเพียงนี้ ก็ท่านทั้งหลายได้กระทำการจุดเผาสรีรกายของมนุษย์ ยิ่งจะมี ผลานิสงส์อันโอฬารกว่านี้ร้อยเท่าทวีคูณ จะเป็นบุญนิธิขุมทรัพย์นำให้อุบัติในสุคติโลกสวรรค์ อย่าง ไม่มีความสงสัย เอวํ ก็มีด้วยประการฉะนี้ ฯ (อธิบายโดย webmaster : การเห็นความจริงของสังขาร มรณสติ อนิจจัง เป็บตัวบุญของอานิสงส์นี้ ถ้าข้าพเจ้าเข้าใจผิดพลาดจากความเห็นผิดสิ่งใดโปรดงดเว้นโทษด้วยเทอญ)

pharasupin

	พระพุทธเจ้าทรงพยาบาลภิกษุอาพาธ               สมัยนั้น ภิกษุรูปหนึ่งอาพาธด้วยโรคท้องเสีย เธอนอนจนปัสสาวะ อุจจาระของตนอยู่. ขณะนั้นพระผู้มีพระภาค มีท่านพระอานนท์ตามเสด็จ เที่ยวตรวจเสนาสนะไปยังที่อยู่ของภิกษุนั้น ทอดพระเนตรเห็นเธอนอนจมปัสสาวะ อุจจาระของตนอยู่ จึงเสด็จเข้าไปหา ตรัสถามว่า "ดูก่อนภิกษุ เธออาพาธด้วยโรคอะไร?"               ภิกษุนั้นกราบทูลว่า "โรคท้องเสีย พระเจ้าข้า"               "ภิกษุผู้พยาบาลเธอไม่มีหรือ?"               "ไม่มี, พระเจ้าข้า"               "เพราะเหตุไรเล่า ภิกษุทั้งหลายจึงไม่พยาบาลเธอ?"               "ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ไม่ทำประโยชน์แก่ภิกษุทั้งหลาย. เพราะเหตุนั้น ภิกษุทั้งหลายจึงไม่พยาบาลข้าพระองค์."               ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคจึงตรัสเรียกพระอานนท์มาสั่งว่า "ดูก่อนอานนท์ เธอจงไปนำน้ำมา เรา๑จะอาบน้ำให้ภิกษุนี้."               พระอานนท์รับพระพุทธดำรัสแล้ว จึงไปนำน้ำมา.               พระผู้มีพระภาคทรงรดน้ำ พระอานนท์ทำความสะอาด. พระผู้มีพระภาคทรงจับทางศีรษะ พระอานนท์ยกทางเท้าให้ภิกษุนั้นนอนบนเตียง.               ครั้นแล้วพระผู้มีพระภาคทรงเรียกประชุมภิษุทั้งหลาย เพราะเหตุการณ์นั้น ตรัสถามว่า "ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย มีภิกษุไข้อยู่ในวิหารโน้นมิใช่หรือ? "               "มี พระเจ้าข้า"               "เธออาพาธด้วยโรคอะไร ?"               ด้วยโรคท้องเสีย พระเจ้าข้า."               "มีใครพยาบาลภิกษุนั้นหรือเปล่า ?"               "ไม่มี พระเจ้าข้า"               "ทำไมเล่า ภิกษุทั้งหลายจึงไม่พยาบาลภิกษุนั้น."               "ภิกษุทั้งหลายไม่พยาบาลเธอ เพราะเธอไม่ทำประโยชน์แก่ภิกษุทั้งหลาย พระเจ้าข้า"               "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มารดาบิดาผู้จะพึงพยาบาลพวกเธอก็ไม่มี. ถ้าเธอไม่พยาบาลกันเอง ใครเล่าจักพยาบาล. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ผู้ใดจะพยาบาลเรา ก็พึงพยาลภิกษุไข้เถิด. ถ้ามีอุปัชฌายะ อุปัชฌายะพึงพยาบาลเธอตลอดชีวิตจนกว่าจะหาย. ถ้ามีอาจารย์ อาจารย์พึงพยาบาลเธอตลอดชีวิตจนกว่าจะหาย. ถ้ามีสัทธิวิหาริก สัทธิวิหาริกพึงพบาลเธอตลอดชีวิตจนกว่าจะหาย. ถ้ามีอันเตวาสิก อันเตวาสิกพึงพยาบาลเธอตลอดชีวิตจนกว่าจะหาย. ถ้ามีภิกษุผู้ร่วมอุปัชฌายะ ภิกษุผู้ร่วมอุปัชฌายะพึงพยาบาลเธอตลอดชีวิตจนกว่าจะหาย. ถ้ามีภิกษุผู้ร่วมอาจารย์ ภิกษุผู้ร่วมอาจารย์พึงพยาบาลเธอตลอดชีวิตจนกว่าจะหาย. ถ้าไม่มีอุปัชฌายะ อาจารย์สัทธิวิหาริก อันเตวาสิก ผู้ร่วมอุปชฌายะ หรือผู้ร่วมอาจารย์ สงฆ์พึงพยาบาลเธอ. ถ้าไม่พยาบาลต้องอาบัติทุกกฏ๒." วินัยปิฎก ๕/๒๒๖

pharasupin

	ขออนุโมทนาบุญล่วงหน้ากับครอบครัวพ่อสมศักดิ์ แม่แต๋ว อิงไทย และเพื่อน ข.ว.ส รุ่น 6จะเป็นเจ้าภาพถวายโลงเย็น สาธุ สาธุ สาธุ ความตั้งใจมายาวนานจะสำเร็จแล้ว จะได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์แล้ว